Kije trekkingowe to modele, które służą do sprawnego chodzenia po górach. Obecnie w sklepach często zamiennie nazywa się je również kijkami do nording walking, ale należy pamiętać, że nie każdy kijek do spacerowania sprawdzi się w górach i odwrotnie. Tak naprawdę, oba rodzaje produktów różnią się między innymi budową i sposobem ich użytkowania. Sprawdź, jakie modele kijków cieszą się dużą popularnością!
Ranking kijów trekkingowych:
1 miejsce
NILS TK8605
ocena eksperta 9.5/10
2 miejsce
ENERO Classic
ocena eksperta 9.5/10
3 miejsce
Beon Smart 61-135 cm
ocena eksperta 9.5/10
4 miejsce
Beon Fold Lite 110-130 cm
ocena eksperta 9.0/10
5 miejsce
Spokey EKVILIBRO 105-135 cm
ocena eksperta 9.0/10
6 miejsce
Viking Lost Peak
ocena eksperta 9.0/10
7 miejsce
NILS EXTREME TK 631
ocena eksperta 8.5/10
8 miejsce
Beon Carbon Black 61-135 cm
ocena eksperta 8.5/10
Rodzaje kijów trekkingowych?
- składane z segmentów,
- jednoczęściowe.
W dużym uproszczeniu można powiedzieć, że akcesoria z litego kawałka materiału będą bardziej wytrzymałe, ale mniej praktyczne, ponieważ nie zmieszczą się w torbie czy plecaku. Z kolei te składane z kilku segmentów powinny być słabsze, ale w praktyce wiele zależy od tego, z jakiego materiału zostały wykonane. Jedno jest pewne, składany kijek zajmuje mało miejsca i bez trudu można przyczepić go do plecaka lub nawet schować go w środku.
Jakie kije trekkingowe wybrać?
Kijki trekkingowe mają pomagać nam poruszać się po nierównym terenie. Jeśli wybierasz takie akcesoria na swoje górskie wycieczki, pod uwagę musisz wziąć między innymi:
- materiał wykonania,
- ilość segmentów,
- długość,
- wagę.
Jednoczęściowe kijki nie są zbyt popularne, dlatego skupimy się bardziej na tych składanych. Co warto o nich wiedzieć?
Kije trekkingowe składane — ile segmentów?
Większość kijków do trekkingu to kijki dwu- lub trzyelementowe. Pierwsze są bardziej stabilne i wytrzymałe, ale też dłuższe, dlatego trudniej jest zmieścić je w plecaku. Trzyelementowe kijki powoli wypierają te dwuelementowe. Po złożeniu są krótkie, co ułatwia ich transport. Istnieją też kijki 4-elementowe, ale nie są tak popularne jak dwa poprzednie typy.
Wybierając kije składane, trzeba zwrócić uwagę także na ich system blokowania. Ten może być zaś wewnętrzny, zewnętrzny lub hybrydowy, czyli mieszany. W pierwszym wariancie poszczególne segmenty mocujemy do siebie poprzez ich skręcenie. Wadą tego rozwiązania jest czas potrzebny na dokonanie regulacji, dłuższy zwłaszcza zimą. Zewnętrzne blokady zbudowane są z kolei z klamry, która zatrzaskuje poszczególne elementy szybko i solidnie. Takie systemy są bardziej odporne na niskie temperatury i czynniki zewnętrzne — nie szkodzi im np. błoto.
Jakie kijki trekkingowe w góry?
Kijki, które mają sprawdzać się przy stromych podejściach, na kamienistym terenie muszą być odpowiednio mocne. Produkty tego typu najczęściej wykonuje się zatem albo z aluminium, albo z karbonu, czyli włókna węglowego.
Karbonowe kijki są twarde i sztywne, a przy tym bardzo lekkie. Ich sztywność może przekładać się jednak na większą podatność na pęknięcia. Jeśli zaś chodzi o modele aluminiowe, to te łatwiej się odkształcają, ale trudniej jest je połamać. Wiele zależy jednak od jakości konkretnego stopu.
W przypadku kijków w góry ważna będzie też końcówka, która ma wbijać się w podłoże, zapewniając odpowiednie podparcie. Za najlepsze uznaje się końcówki widiowe, czyli wykonane z węglika spiekanego, odpornego na uszkodzenia mechaniczne. Tańszą opcję stanowią końcówki stalowe.
Ostatnim ważnym elementem kijków będą rękojeści. Te najczęściej produkowane są z gumy, pianki lub korka. Modele gumowe są dosyć twarde, choć nie tak twarde jak plastikowe. Pianka sprawdza się wtedy, kiedy akcesorium ma być lekkie i wygodne w użytkowaniu. Jeśli zaś szukasz kijków, z którymi trasy chcesz pokonywać latem, postaw na korek, który dobrze pochłania wilgoć i zachowuje właściwości antypoślizgowe.
Jakie kije do nordic walking?
Kijki dobiera się w zależności od terenu, po którym będziemy się poruszać — duże znaczenie ma nie tylko rodzaj podłoża, ale i jego ukształtowanie. Kijki do nordic walking w przeciwieństwie do tych trekkingowych służą raczej przemieszczaniu się po płaskim terenie, po asfalcie, trawie czy twardej kostce. Tutaj priorytetem nie jest zatem wysoka odporność na obciążenie, ale amortyzacja wstrząsów i drgań.
Warto podkreślić, że kije trekkingowe nie zawsze nadają się do spacerowania. Typowe kijki nordic walking mają rękawicę zamiast pasków na nadgarstki oraz drobną rękojeść bez profilowanego zakończenia w kształcie grzybka. Pozostałe różnice dotyczą:
- składania — kijki trekkingowe składane są praktycznie zawsze, gdyż inne byłyby niepraktyczne, kije nordic walking mogą być jednoczęściowe,
- grotów — składane kije trekkingowe mają groty zaostrzone, a te do nordic walking płaskie,
- talerzyków — w nordic walking nie są one zbyt ważne, mogą jednak zapobiegać zapadaniu się w piasek, zaś kije trekkingowe w góry posiadają zwykle dwa komplety talerzyków: letnie i zimowe.
Jak dobrać zatem kijki do nordic walkingu? Zacznijmy od długości. Można policzyć ją za pomocą wzoru: 0,68 x wzrost w centymetrach. Trzymając kijek, musimy mieć rękę zgiętą pod kątem 95 stopni. Ważny jest też materiał wykonania. Kijki robi się z włókna węglowego, włókna szklanego i aluminium. Dla każdego miłośnika długich wędrówek najlepsza będzie pierwsza opcja — lekkie i sztywne włókno węglowe, choć włókno szklane jest bardziej giętkie.
Ostatnia kwestia to amortyzacja. Nordic walking uprawia się na gruncie twardym i miękkim. Jeśli wkraczamy na twardy asfalt, na końcu kijków powinna pojawić się gumowa nakładka. Można zakładać ją samodzielnie lub korzystać z systemu, który wysuwa taką końcówkę po naciśnięciu przycisku — takie modele będą cięższe.
Dlaczego warto korzystać z kijków trekkingowych/nordic walking?
Kijki trekkingowe należy odróżnić od tych do nordic walking nie tylko z powodu odmiennej budowy, ale i ze względu na ich funkcje, co z resztą idzie ze sobą w parze.
Kije trekkingowe powinny odciążyć kolana, biodra i kręgosłup podczas wędrówek po trudnym terenie z ciężkim plecakiem na plecach. Z tego powodu są one mocniejsze, stabilniejsze, gdyż muszą znosić silny wiatr, duży nacisk i wymagające warunki terenowe. Takie kije odciążają stawy i podpierają, czyli stabilizują postawę. Są dłuższe, a w trakcie marszu zawsze ustawia się je w pozycji pionowej, regulując ich długość.
W przypadku kijków do nordic walking celem ich użytkowania jest aktywowanie górnych partii ciała, z jednoczesnym odciążeniem partii dolnych. Kijki służą do odpychania się, przyspieszając chód i wydłużając możliwy do pokonania dystans. Są przeznaczone do chodzenia po terenie płaskim, niewymagającym.
FAQ – najczęściej zadawane pytania
Najwyższą odporność na złamania pod obciążeniem dynamicznym wykazuje stop aluminium 7075 (aluminium lotnicze). Modele uformowane z włókna węglowego (carbon) są drastycznie lżejsze, ale wykazują wysoką kruchość przy uderzeniach bocznych o ostre skały.
Zewnętrzny zacisk zaciskowy (typu FlickLock) opiera się na dźwigni mechanicznie dociskającej profil rury, co działa bezawaryjnie podczas mrozów. System wewnętrzny (rozporowy) wykorzystuje mechanizm śrubowy, który często ulega zatarciu pod wpływem wilgoci i pyłu.
Najbardziej użyteczna jest przedłużona rękojeść z pianki EVA. Pozwala ona na fizyczne, szybkie obniżenie chwytu na rurce podczas ostrego podejścia pod górę, eliminując wymóg rozpinania blokad i mechanicznego skracania całego kija.
Gwarancję stabilnego oparcia dają wyłącznie groty z węglika spiekanego (widii). Wyróżniają się one ekstremalną twardością, wgryzając się w lód i twarde skały granitowe, w przeciwieństwie do miękkich grotów stalowych, które natychmiast ulegają stępieniu.
Zintegrowana wewnątrz rurki sprężyna redukuje siłę uderzenia o twardy asfalt, odciążając stawy nadgarstkowe. Jednak w głębokim śniegu lub błocie amortyzacja Anti-Shock pochłania energię odepchnięcia, niekorzystnie zmniejszając dynamikę marszu.
Zasada ortopedyczna zakłada, że ramię i przedramię dłoni opartych o kije trekkingowe na płaskim podłożu muszą tworzyć równy kąt prosty (90 stopni). Wzór matematyczny to pomnożenie wzrostu w centymetrach przez współczynnik 0,68.
Szerokie talerzyki śniegowe zwiększają powierzchnię styku z podłożem, kategorycznie uniemożliwiając zapadanie się dolnej sekcji kija w sypkim puchu. Wąskie talerzyki letnie blokują grot przed zaklinowaniem się w wąskich szczelinach między korzeniami.
Pętle stabilizujące dłoń wykonuje się w dobrych modelach z neoprenu podszytego miękką siatką dystansową. Taka konstrukcja zapobiega bolesnym otarciom naskórka i sprawnie odparowuje pot podczas intensywnego odpychania się ramionami na podejściu.
Kije trekkingowe opinie
Napisz nam w komentarzu lub daj znać na facebooku, co sądzisz o naszym zestawieniu 🙂
Artykuł zawiera linki afiliacyjne kierujące do oferty sklepów internetowych. Nie wpływają one na wybór produktów i ich pozycję w rankingu.
Wpis został przygotowany wraz z Angeliką Woszczyńską, redaktor naczelną portalu zestawienie.pl
